1. Najważniejsze zasady
- Personel traktuje dziecko z szacunkiem i uwzględnia jego potrzeby komunikacyjne.
- Każda czynność terapeutyczna jest wcześniej wyjaśniana w zrozumiały sposób.
- Dziecko może powiedzieć „stop”, poprosić o przerwę albo zgłosić ból i dyskomfort.
- Kontakt fizyczny może służyć wyłącznie bezpieczeństwu, diagnozie lub terapii i musi być adekwatny.
- Zabronione są przemoc, zawstydzanie, wyśmiewanie, groźby, relacje seksualne i prywatny kontakt personelu z dzieckiem.
- Zdjęcia i nagrania wymagają właściwej podstawy i zgody; personel nie używa do nich prywatnych urządzeń.
- Personel jest weryfikowany przed dopuszczeniem do pracy z dziećmi.
2. Twoje bezpieczeństwo w HerkuleSi
Możesz też powiedzieć: „nie rozumiem”, „boli mnie” albo „potrzebuję przerwy”.
Dorosły powinien wyjaśnić, co będzie robić i po co.
Powiedz, napisz, narysuj albo pokaż, że coś jest nie tak.
Gdy ktoś Cię krzywdzi, dorosły ma Cię wysłuchać i pomóc.
Dorosły nie może
- bić, straszyć, poniżać ani wyśmiewać;
- dotykać bez wyjaśnienia i ważnego powodu;
- prosić o zachowanie krzywdzenia w tajemnicy;
- pisać z prywatnego konta ani prosić o intymne zdjęcia;
- opowiadać innym o Twoich prywatnych sprawach bez potrzeby.
3. Jak zgłosić problem
Osobą odpowiedzialną za bezpieczeństwo dzieci w HerkuleSi jest Zofia Opioła. Możesz zgłosić problem osobiście przy ul. Promienistej 62/1 w Poznaniu lub telefonicznie: 517 920 654.
Jeżeli problem dotyczy Zofii, powiedz innemu zaufanemu dorosłemu lub skorzystaj z pomocy zewnętrznej: w bezpośrednim zagrożeniu zadzwoń pod 112, podejrzenie przestępstwa można zgłosić Policji lub prokuraturze, zagrożenie dobra dziecka sądowi rodzinnemu, a sprawę dotyczącą nadzoru nad Poradnią - Kuratorium Oświaty albo Miastu Poznań, zależnie od jej charakteru.
Pomoc od razu
- 112 — bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia;
- 116 111 — telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, całodobowo;
- 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania RPD;
- czat.brpd.gov.pl — czat Rzecznika Praw Dziecka.
4. Co robimy po zgłoszeniu
- Wysłuchujemy bez obwiniania.
- Sprawdzamy, czy dziecko jest bezpieczne.
- Wyjaśniamy dalsze działania w zrozumiały sposób.
- Przekazujemy informacje tylko osobom, które muszą pomóc.
- Dokumentujemy interwencję i stosujemy odpowiednią procedurę.
